ผลงาน >> ใต้ร่มไม้เลื้อย Go to :
ใ ต้ ร่ ม ไ ม้ เ ลื้ อ ย
นวนิยายสำหรับ

ลงพิมพ์เป็นตอนๆในนิตยสารดิฉัน ฉบับที่ 387 เดือนเมษายน พ.ศ.2536 - 2537



พิมพ์รวมเล่มครั้งที่ 1 [ธ.ค.37]
สำนักพิมพ์ดอกหญ้า

พิมพ์รวมเล่มครั้งที่ 2 [ม.ค.40]
สำนักพิมพ์ดอกหญ้า
พิมพ์รวมเล่มครั้งที่ 3 [เม.ย.40]
สำนักพิมพ์ดอกหญ้า

พิมพ์รวมเล่มครั้งที่ 4 [มี.ค.43]
สำนักพิมพ์ดับเบิ้ลนายน์

คํ า นํ า
หากช่วงชีวิตหนึ่ง คือการเดินทาง จากจุดเริ่มต้นไปยังจุดหมายปลายทาง เมื่อยามได้ขึ้นเดินมุ่งหน้าฝ่าฟัน สิ่งที่มีค่าสูงสุดก็คงคือความสำเร็จ คือชื่อเสียง คือทรัพย์ศฤงคาร อันปรารถนา จะได้ครอบครองในท้ายที่สุด
เส้นทางที่ได้ก้าวผ่าน จะคือกรวดหนาม หรือหญ้านุ่ม ล้วนไร้ความหมาย
บางครั้งล้วนไร้ความหมาย ทั้งผู้ร่วมทาง ทั้งผู้คนที่ได้พบปะ หลายคนจึงคงเคยคิดกังขา ว่านี่หรือคือความหมาย คือคุณค่าของชีวิต... การมุ่งหน้าฝ่าฟันเพื่อไปนั่งเปลี่ยวเปล่าหนาวสั่นอยู่บนยอดเขาสูง?
ทว่าเวลาของผู้คนนั้นสั้นนัก บางคนจึงต้องวิ่งวน และค้นไม่พบไปตลอดชีวิตว่าสิ่งที่มีค่าอย่างแท้จริง กลับคือคนทุกคน ใจทุกใจ ที่ผ่านเข้ามา ไม่ว่าจะมิตร ศัตรู คู่แข่ง ความรัก หรือความชัง ทั้งหมดนั้นสร้างคุณค่า เพิ่มความเข้มแข็งให้กับจิตวิญญาณ
...ความสัมพันธ์อันมีค่าสูงสุดระหว่างคนต่อคนคือ ความรักและมิตรภาพ
หากค้นพบและได้ครอบครองทั้งสองสิ่ง ก็น่าจะเพียงพอแล้วสำหรับหนึ่งช่วงชีวิต...


ขอบคุณประโยคหนึ่งของ"โกวเล้ง" ที่จุดประกายความคิด...
'กุหลาบเพียงหนึ่งเดียวที่ไร้หนาม คือความรักระหว่างมิตร'
(จากเรื่อง ดาวตก ผีเสื้อ กระบี่ แปลโดย น.นพรัตน์)

คํ า โ ป ร ย
"พัทธ์ขาดโอกาส แต่พัทธ์ก็ยังโชคดี
ที่มีทั้งหัวใจ และความคิดอิสระ
ฉันซึ่งมีโอกาสอยู่เต็มกระเป๋า
แต่หัวใจและความคิดของฉัน
ไม่ใช่ตัวของฉันเอง..."

เธอเป็นดั่งไม้เลื้อย
สุดที่ใครจะจับไปพาดพันไว้ที่ไหน
เขาเป็นเสมือนไม้ใหญ่
ที่ไม่เคยโอนอ่อนไปตามแรงลม
และไม้ใหญ่อย่างเขา
ก็เติบโตขึ้นใต้ร่มไม้เลื้อยนี้เอง
ใต้ร่มไม้เลื้อย
ความสัมพันธ์อันสูงค่าระหว่างคนสองคน
คือความรักและมิตรภาพ



โฮมเพจนี้ มิใช่โฮมเพจที่เป็นทางการ จัดทำขึ้นเพื่อมีเจตนาเผยแพร่ และรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับคุณปิยะพร ศักดิ์เกษมและผลงานของเธอ
..มิได้ทำขึ้นเพื่อการค้าหรือผลประโยชน์อื่นใด ลิขสิทธิ์ของงานที่อ้างถึงและอ้างอิงยังเป็นของเจ้าของงานเช่นเดิม